Positief trainen.

 
Positief is 'in'. Bijna elke hondenschool adverteert hier tegenwoordig mee. Positief is de lekkere brok, de clicker en véél praten tegen de hond met een hoge stem. De baas moet interessanter zijn dan de hele wereld om de hond heen. Met springen, hoog kirren, handen klappen en zelfs de clown uithangen wordt alles uit de kast gehaald. Resultaat: alle aandacht en respect bij de hond verdwijnen als sneeuw voor de zon.    
Goed gedrag wordt beloond en voor het gemak wordt er van uitgegaan dat door fout gedrag te negeren, ongewenst gedrag verdwijnt. Elke hondeneigenaar die mij consulteert met een of ander opvoedingsprobleem heeft al één of meer gehoorzaamheidscursussen met goed resultaat gevolgd. Hoe kan dit? 
 
Honden opvoeden is iets heel anders dan honden trainen. Als je een groep honden observeert zul je niet meemaken dat de ene hond de andere beloont voor gewenst gedrag. Waarom niet? Omdat honden geen  onnatuurlijk gedrag van elkaar verwachten, want dat is op commando zitten, liggen, blijven. Honden trainen elkaar niet. Ze laten elkaar hun gang gaan tot er één te ver gaat. Hij gaat liggen waar hij volgens de op dat moment geldende verhoudingen in de groep geen recht op heeft, gaat te ver weg van de groep, komt te dichtbij een slaapplek van een hond met een hogere status, gedraagt zich te druk, rent te wild, kijkt brutaal, weigert op zijn rug te gaan liggen. Dan volgt er een correctie, die volgt lang niet altijd, maar heel willekeurig - over consequente opvoeding gesproken! De andere hond moet er toevallig zin in hebben om te corrigeren en net even niets belangrijkers te doen hebben. Opgroeiende honden worden regelmatig op hun plek gezet, ogenschijnlijk zonder reden. Nog voor er een probleem kan ontstaan worden ze in het gareel gehouden. Ze verkennen, net als kinderen hun grenzen en krijgen duidelijke antwoorden op hun vragen. Dat geeft prettige huisgenoten. Dat is opvoeden!
 
Als je een dier iets wil aanleren ben je aan het trainen. Door de hond op het juiste moment (als hij doet wat je zegt) te belonen en het toevoegen van stem of lichaamstaal leer je de hond wat je commando betekent. Succesvol trainen kan je alleen met een hond die al is opgevoed. Trainen met een hond die nog maar weinig regels en grenzen kent resulteert in bazen die hulpeloos voor hun hond staan die niet doet wat zij willen en wél doet wat zij niet willen. 
 
Wat blijkt? Positief opvoeden remt ons in ons handelen en komt bovendien tegemoet aan irreëele verwachtingen. Honden hebben geen positieve opvoeding nodig. Het gaat bij honden gewoon om sociale verhoudingen. Het gaat tussen mens en hond om sociale verhoudingen. Precies deze verhoudingen bepalen hoe de hond zich buiten gedraagt. Deze verhoudingen beïnvloed ik niet door 'rangorderegels' op te stellen maar door flexibel in te spelen op de sociale verhouding tussen hond en baas. 

verlatingsangst en slopen

Case:

Labrador-dalmatier mix heeft extreme vorm van “verlatingsangst” heeft binnen een paar maanden al voor honderden euro in huis gesloopt. Een hond met een dure smaak.

Of ik dat kan oplossen?

Mijn antwoord:

Als basis voor elke relatie, dus ook met honden staat. Vertrouwen en respect.
Respect krijg je van de hond door een goede baas te zijn. Regels, beperkingen en duidelijke grenzen in wat je accepteert en ook niet. Trainen met de hond is hier een goede vorming in.
Consequent zijn in alles wat je doet en denkt! Vertrouwen komt van u beide, als u erop gaat vertrouwen dat uw hond kan gaan snappen dat thuis zijn niet erg is maar een taak (op het huis passen) en uw hond u kan vertrouwen in terugkomen en leert dat weggaan ook betekend affectie is er een goede vertrouwensband op dit onderwerp.

Een oefening, die het inzicht biedt voor baas en hond in het blijven liggen op commando.
Overal: binnen/buiten aan de lijn en los.

. •Oefening is simpel, je loopt buiten aan de lijn en vraag de aandacht van de hond (of beter: wacht tot de hond aandacht heeft voor jou).

. •Laat de hond liggen en geef m het commando blijf/wacht. Zet 5 stappen en zeg hier. Als de hond komt prijs je hem (met of zonder snoepjes) De lijn is puur voor de zekerheid en evt een correctie als de hond niet komt.
. •Blijft de hond niet liggen, herhalen we de oefening maar dan met een hand op de hond als versterking van het wacht/blijf commando.

. •Meeste honden, zeker de honden die vanuit hun ras getraind zijn pakken dit snel op.

. •Deze oefening kan je volhouden tot over vele honderden meters!

. •Binnen is het een goede omdat de hond dan ook daar zijn opdrachten krijgt. Veel mensen laten de hond binnen tenslotte alles zelf bepalen.

Weet de hond intussen wat af, blijf/wacht is. Dan kunnen we dat binnen gaan gebruiken als je van de ene naar andere kamer gaat. Deur dicht. Hond blijft liggen, je komt terug. Als de hond is blijven liggen en dat ook doet als je naast hem staat. Kan je de hond prijzen (met of zonder snoep)

Ditzelfde ga je vervolgens doen wanneer je (als laatste) het huis verlaat. Leg de hond neer, op een plek waar hij het gevoel heeft alles te kunnen overzien en verlaat t huis.
je hoeft niet te verwachten dat een hond uren op een plek blijft liggen. Maar wel dat hij dat een aantal minuten doet. Kom dus snel terug en als de hond rustig is geweest en blijft als je binnenkomt prijs hem. Is hij druk, prijs hem niet en negeer hem. Herhaal dit tot de hond snapt dat affectie pas komt als hij regels volgt.

Hierbij een aantal regels:

. •Weggaan zonder problemen: gedachtes over zielig, angst of bezorgdheid (met welk onderwerp dan ook, werk, hond, huis, auto, files, te laat)
. •Terug komen zonder enige aandacht voor de hond, en pas affectie tonen als de hond weer rustig is en op zijn plek is gaan liggen. Dit lijkt voor sommige mensen onaardig en onmogelijk. Maar het is de natuur die dit voorschrijft, u handelt voor de hond onnatuurlijk als u het anders doet.

Energie, rust en communicatie

Vaak is de eerste belevenis van een pup een bench, daar vinden wij als mensen van: “ach wat erg”. Als wij die energie/gedachtes delen met de hond. Vind hij dat ook, u bent tenslotte zijn nieuwe baas. En wat u vind, vindt de hond ook. Neem dus even de tijd om zelf tot rust te komen, tussen alle menselijke ochtendstress, en de hond duidelijk te maken, in stilte, dat u weggaat en weer terugkomt. Leg hem op zijn plek en ga.
Degene die als eerste van huis gaat tot de laatste, moeten met deze gedachte/energie het huis verlaten. Rustig, zonder de hond gedag te zeggen maar in gedachte hebbende dat u weer bij hem terugkomt. Gewoon gaan en niet meer omkijken, en vertrouwen op zijn snelle aanpassingsvermogen. Wat eerst fout ging hoeft niet altijd fout te gaan. De laatste die vertrekt legt de hond rustig neer op zijn plek en verlaat op dezelfde manier het huis.

Weg van huis gaan is voor een hond normaal geen issue. Op de ‘denn” passen is iets wat vossen, honden en wolven allemaal kunnen. Maar ze hebben geleerd dat dit geen probleem is of angst/onzekerheid veroorzaakt. Omdat Pa en Ma gewoon weggaan. Waarschijnlijk met de interne communicatie: “we gaan eten halen en komen zo terug. Pas jij maar op het nest.”

Met deze communicatie gaat u ook weg. Het is voor de hond niet erg om even alleen te zijn. Zelfs een paar uur zijn geen probleem als we maar de hond rustig neerleggen, duidelijk maken wat zijn plek en taak is en we vervolgens bij binnenkomst rustig zijn.

-Als we druk, opgetogen en vol aandacht voor de hond binnenkomen zegt zijn brein er is iets gebeurt en dat is erg. Want mijn baasjes zijn gespannen en vol energie (in hondentaal is dat onevenwichtig en dat betekent: angst, onzekerheid of agressie) -
Dus binnenkomen, zelfs al heeft de hond - gesloopt, geplast of iets (zich niet gedragen) zonder aandacht voor de hond.
Ruim het op, maar negeer de hond. Pas op het moment van rust (jijzelf en de hond) dan is er weer mogelijkheid voor affectie.

De associatie van: Weggaan brengt onzekerheid. Moet veranderen naar: De taak/associatie van ik pas op het huis (dus ook de spullen) en wacht netjes tot de baas mij weer aandacht geeft.

Slopen is een uiting van frustratie, niet weten wat er verwacht wordt, niet weten wat er mag en geen uitdaging hebben. Als u als eigenaar deze leemtes kan vullen met duidelijke regels, oefening en versterking van de band tussen u en de hond. Dan zal ook het slopen in huis niet meer plaats vinden. Nogmaals de communicatie met uw hond draait om vertrouwen en respect, in mindere mate om affectie.

Het is dus, de relatie, de beperking(en) en duidelijke grenzen samen met de energie/gedachte die u overbrengt op de hond die zorgen voor of rust of onrust.

Waar ik minder enthousiast over ben is de hond opsluiten, afleiden met -KAUW-speelgoed (denk daarbij eens aan de associatie: Baasjes weg betekend snoep en kauwen....)

Blaffen in drie stappen naar stilte

Je hond blaft, en besef dat doen ze allemaal! Maar wanneer jij vind dat het genoeg of teveel zijn hier een paar tips om te zorgen dat jij bepaalt wanneer en hoe lang er geblaft mag worden.
1 in alle corrigerende of trainigssituatie begin bij jezelf. Wanneer jij duidelijk, rustig en assertief kan overbrengen dat de hond rustig moet zijn lukt het ook.
Bedenk als jij heel druk staat te vertellen dat iemand rustig moet zijn, je een ‘mixed signal’ afgeeft en een hond dat zeker niet zal snappen. Boosheid of frustratie met een hond is voor de hond enkel een aanleiding om bozer te worden of zeker zijn gedrag niet te veranderen. Elke handeling met de hond dient te worden gedaan vanuit rust en leiderschap.

2 zorg dat je een duidelijke correctie geeft! En zorg ook dat de hond de correctie snapt en accepteert. Een correctie is een geluid, een beweging of een fysieke aanraking (maar nooit gericht op pijn of schrikreactie). Dit moment is makkelijk, als je snel corrigeert is de hond nog niet in ‘trance’ en zal snel kunnen stoppen. Maar let op: Stil zijn is hier niet genoeg. Je moet zorgen dat de hond snapt dat jij wil dat hij rustig is, niet alleen stil. Je correctie is niet enkel op het geluid maar op zijn algehele houding. Wacht dus met het afnemen van je aandacht tot de hond ook helemaal rustig is.
Een hond die op een gegeven moment “uahuufffffffff” doet, die is rustig en begrijpt zijn correctie.

3 Oefen met andere bezigheden. Blaffen is een manier om frustratie te tonen, energie kwijt te raken en aandacht te krijgen (daarom is het zo belangrijk om niet alleen te reageren op het geblaf maar op een gedragsverandering te wachten). Ga regelmatig iets doen met de hond, iets wat hij niet perse elke week doet. Nieuw bos, nieuw park. Geef de hond in de winter schoentjes aan (ook al zijn ze niet nodig) geef de hond een rugzak en doe daar de post in of een pak melk en zijn eigen beloningssnoepjes. De hond is graag onderdeel van het gezin, daarom is een taak een eervolle beloning voor hem. Laat de hond zijn snoepjes zoeken in de tuin of in huis. Geef de hond een uitdaging en je zal zien dat hij zich anders zal gedragen samen met de correcties.

let wel, sommige honden zijn gefokt om te waarschuwen en te blaffen. Heb je zo’n hond zal het niet altijd even natuurlijk zijn of makkelijk om dit te veranderen. Hou hier rekening mee voordat je een hond aanschaft!

is je hond obsessief over een persoon, object of iets anders wat altijd zijn aandacht vraagt, dan is daar een andere methode voor!

Blaffen bij horen deurbel of bezoek

Allereerst, het is vaak de aangewezen taak van de hond om aan te geven dat er iets gebeurt. Dat wij de bel ook horen is voor de hond niet van wezenlijk belang. 

Dus even aanslaan bij een deurbel of wanneer iemand het tuinpad op loopt is niet altijd verkeerd. Maar mocht je er last van hebben is het prima af te leren.

Dit is een oefening die lastig is met enkel echt bezoek. Vraag dus iemand of hij de bel wil indrukken en dat een paar keer wil doen als je aan t oefenen bent. 

Je hebt nu de controle: jij bepaalt wanneer de bel gaat. Als hij gaat kan je direct, voordat de hond aanslaat de hond corrigeren (als het nodig is kan je zelfs de riem omdoen binnen) Zorg dat je duidelijk bent met je correctie, een NEE is voldoende, zoniet dan volstaat een tikje in de nek of rukje aan de riem. Doe dit een paar keer en de hond gaat snappen dat blaffen niet de gewenste reactie is. 

Voor de duidelijkheid, dit is een basisoefening. Maar wanneer goed uitgevoerd vaak afdoende. 

Blaffen als bezoek binnen komt/gekomen is. 
Dat is een andere zaak, laten we ervanuit gaan dat je altijd wilt dat bezoek rustig binnenkomt als je erbij bent. 

Jij laat de mensen binnen, niet de hond. Die heeft er niets mee te maken. Jij begroet mensen, dat is niet aan de hond om te doen. 

Overigens is het ontstaan van druk gedrag bij binnenkomst een opstapeling van ervaringen: Mensen zijn vaak blij de hond te zien en gaan druk doen. Dus: deurbel betekent actie en druk doen van mens en hond. Zorg dat binnenkomende mensen weten dat ze de hond moeten negeren totdat hij rustig is!

Wederom, oefen dit met iemand die een paar keer op de bel wil drukken 

zoek een duidelijke markering, (deurpost, einde kleed) wat voor de hond een duidelijke visuele barrière vormt. 
Deurbel gaat, jij legt de hond achter of op deze plek. Wil hij opstaan, commandeer je hem weer terug en laat m daar zitten/liggen. 
Wacht een paar tellen totdat je ziet dat de hond rustiger is en doe de deur open, met een blik naar de hond (in het begin) als hij ervan afkomt, stuur je hem weer terug. Daarom is een oefenvriend nu makkelijker dan echt bezoek. 

Ook dit is een basis oefening, maar een plek of barrière is duidelijk voor de hond en met een assertieve houding kom je een heel eind. 

resume, zorg dat de hond rustig is en blijft bij deurbel binnenkomend bezoek. Doe dit op een assertieve en duidelijke manier en met een paar keer oefenen. Heb je op zeker vorderingen. 

Blaffen hoort bij mij

Hallo, Mag ik aan u een vraag stellen ivm met mijn kleine yorkshire terrier? Hij blaft namelijk onbeheerst als de bel gaat en als er iemand binnenkomt. En ook bij de wandeling is hij niet te kalmeren met zijn aggressief geblaf (niet in te tomen)tegen vreemde honden als zij opgesloten zitten,en ook tegen honden aan de leiband ,maar in mindere mate. Heb reeds een gentle leader, daar loopt hij goed mee langs mij maar het blaffen en trekken bij voornoemde opgesloten honden blijft. Kunt u mij een oplossing hiervoor geven. Het is wel een zeer emotioneel hondje dit uit zich door janken en beven van blijdschap als ik hem uitlaat en hij dit merkt als ik zijn riem wil aandoen.Hij is zeer uitbundig en uitgelaten alhoewel hij maar 1.6 weegt.Hopende op iets waar ik mee geholpen ben bedank ik bij voorbaat .grts

Antwoord:

Dag Marly, 

dank je wel voor je vraag, altijd fijn als baasjes t beste voor de hond en zichzelf willen. 

Er zijn een aantal dingen duidelijk uit je mail: 

•Blaffen als de bel gaat
•Het buiten lopen, zonder honden
•het buiten lopen met honden in het zicht
•Het buitenlopen met honden aan de riem in zicht
•Over-enthousiast gedrag als je naar buiten gaat

En als we nu eens beginnen met het laatste: 
Lopen is voor jou en de hond een belangrijk ritueel, of je nu een deense dog hebt of een Yorkshire, lopen is iets dat jullie samen doen en waar jij het leiderschap over jou hond kan claimen.
Als je nu eens begint met de lijn pas om te doen als hij helemaal rustig is. Dat kan makkelijk 10 minuten duren de eerste keer. Maar dan beseft hij dat lopen iets is wat pas gebeurt als hij rustig is. 
Begin het lopen ook altijd met een korte lijn, waar jij voorop het huis verlaat!
Hou de hond dichtbij je en laat hem niet trekken! Pas nadat dit goed gaat kan je hem meer vrijheid geven en belonen met snuffelen en spelen. 

Als je dit goed onder de knie hebt zal je waarschijnlijk zien dat hij al rustiger is voor en tijdens de wandeling. En dit kan ook zijn reflectie hebben op het gedrag naar andere honden (vast, los of opgesloten)

Het is lastig voor mij om zo in te schatten wat de oorzaak is, maar het klinkt op eerste hand als onzeker gedrag, dat klinkt net zo vervelend als agressief geblaf. Dit is overigens niet zielig maar hij weet gewoon niet goed wat hij moet doen. En dat kan jij voor hem oplossen. Door hem kort bij je te houden en zelf rustig langs de andere honden te lopen, zal hij veel meer het gevoel hebben dat hij je kan volgen. Doet hij dat niet is een kleine correctie met de lijn (altijd zijwaarts) een klein rukje te geven voordat hij vocaliseert of bij je wegrent. Dit vraagt om timing en constant gedrag van de baas. Het is over de mail moeilijk beeldend te maken. Maar jij moet de onzekerheid, of de angst wegnemen bij je hond. Door zelf het leiderschap van de wandeling over te nemen, jouw assertiviteit tov de hond versterken zal voor rust zorgen bij hem! Pak hem daarom ook niet op als hij dit gedrag laat zien. Dat hoef ik mensen met een herder of deense dog niet te vertellen. Maar je versterkt het gedrag alleen maar als je dit wel doet! 

Dan is er het blafffen als de bel gaat, dat is een vaker gestelde vraag waar ik elders op de site antwoord op zal geven! 

Ik hoop dat je met het lopen al uit de voeten kan, en dat je verbetering kan aanbrengen. 

Puppy, angst en smetvrees

Een mooie wandeling gemaakt vandaag met de honden. Netjes aan de lijn want het is bijna broedseizoen, al gaan ze soms best wel even los.
Op de wandeling kwam ik ook een leuke pup tegen, een 5 maanden oude Hovawart pup. Een relatief onbekend maar mooi en edel ras. Deze puppie werd tot mijn verbazing en boosheid enorm afgeschermd van mijn enthousiaste hond die wel eens even kennis wou nemen van deze versterking van de hondenpopulatie. Maar ik werd weggesnauwd door  de baas: "Deze pup is nog veel te jong en te bang." En tegen de pup: "Kom maar hoor, hondje hij doet je niets". Nu wil ik niet zeggen dat deze man alles verkeerd doet, maar dit doet deze man heel erg fout. Het is terecht, soms zelfs verstandig om een pup niet meteen met een enorme hond te laten spelen. Maar kijk dan wel even naar de lichaamstaal van de baas en zijn hond. En zelfs wanneer deze positief is dan kan je vragen om niet dichterbij te komen. Alle respect voor, geen enkel probleem. De crux voor dit verhaal zit hem daar waar de man zegt met woorden en lichaamstaal de hond wel te beschermen.
Als jonge pup ben je enorm alleen op de wereld, ver van je vertrouwde nest met een baas die jouw taal niet begrijpt en vanalles van je wil. Dan moet je voor je eten, veiligheid wel vertrouwen op de mening en bescherming van die baas. Dat is natuurlijk en logisch. Maar zo'n pup moet wel het geluk hebben van een goede baas die zich heeft laten adviseren of begeleiding inroept.
Tegen een jonge hond zeggen; dat benadering van een hond, slecht, gevaarlijk en ongewenst is zal voor deze pup later best voor problemen kunnen zorgen: Aanhoudende angst, blafgedrag (hij zal het beschermen overnemen) en niet goed sociaal kunnen omgaan met andere en grotere honden. Problemen die ik dan weer mag oplossen. Dat doe ik met plezier maar het is niet nodig als de baas van te voren aan mij had gevraagd wat te doen.
Deze meneer gooide het vervolgens over de smetvrees boeg. Ensich plausible -met een pub van een paar weken oud- en deze hond was ong 5 maanden oud. De kleine en te verhelpen kans op besmetting weegt naar mijn idee niet op tegen de goede kanten van een goed sociale, evenwichtige en niet bang hond, juist in zijn jonge levensfase van enorm belang.
Besef, de hond kan u niet uitzoeken. Is van u afhankelijk, laat u dan ook goed adviseren of lees een paar boeken. Ik hoop dat het goedkomt met deze pup, en dat zijn baasje het goede evenwicht gaat vinden in beschermen en loslaten. Een alfa baasje, zou het altijd moeten stimuleren dat de pup en jonge hond socialiseert.
Mijn honden waren in ieder geval verdrietig niet even kennis gemaakt te kunnen hebben.