Wat

pijlkl

Dat is waarschijnlijke het beste uit te leggen via een aantal ervaringen van anderen:

Beste Norbert en team,
Ten eerste hartelijk dank voor jullie inzet/service en flexibiliteit!
Ik geef even een korte update over mijn moeder en Sientje sinds Norbert is geweest. Het heeft mijn moeder echt heel erg goed gedaan, en zoals we al zeiden gaat het hier meer om haar dan om de hond.
Waar ik echt vertrouwen in had en een oprecht goed gevoel is dat ik bij jullie aan het goede adres was, en dat ook aan mijn moeder heb kunnen overdragen voordat Norbert kwam. Ik en mijn zus zijn  haar steunpilaren maar dat werkte niet meer als het om Sientje ging. Nou dat is nu veranderd, dus Norbert gefeliciteerd je hebt er een hele grote fan (eigenlijk 4 fans) bij!!
Ze wilde er zoveel over vertellen en was er ook zo moe van geworden dat ik zei dat ze gewoon alles moest opschrijven, en dat ook sowieso vanaf nu moet gaan doen. Dat doet ze ook, na elke wandeling met Sien, of wat dan ook omtrent Sien schrijft ze op. De dingetjes die goed gaan, veranderen en ook als het weer even beetje eng wordt, dit kan ze dan weer teruglezen en beter relativeren. En dit werkt overigens erg goed!! De nieuwe riem en de tips van Norbert zijn goed overgekomen en ze is helemaal overtuigd dat het werkt, en dat doet het ook.

Ze vindt het nog steeds eng natuurlijk, ze heeft genoeg meegemaakt. Maar het vertrouwen dat dit vanaf nu de goede kant op gaat is er en daar begint het bij. En dat voelt Sientje maar al te goed, Fien was al en is een superhond!!! Dat Norbert dat ook zo duidelijk heeft verteld en dat Fientje gewoon hond mag zijn heeft ook goed gewerkt!! Het blij zijn dat ze Sientje heeft, er trots op zijn is weer terug gekomen en dat voelt Sien direct!! En toen ik het er ook met mijn moeder over had realiseerde ik me ook
dat als ik met Sientje loop dat ik me onbewust heel trots voel en altijd zoiets heb als mensen kijken: Deze hond is van MIJ!!! En Sientje liep altijd al super relaxed met mij mee, overal doorheen en tussendoor, ik nam haar ook aan de fiets door de stad langs duiven en alles ze kijkt er nog niet naar. Dat was altijd extra frustrerend voor mijn moeder maar ze ziet nu wel goed in dat dat dus eigenlijk voor het grootste deel niet aan Fientje ligt. Dat zeiden wij al maar dat deed teveel pijn, nu is dat veranderd!!
Een grote verandering die ik nog wil delen en waarover mijn moeder bijna huilend belde is dat normaal gesproken Sientje s’ochtends gewoon langs haar heenloopt en direct voor het raam gaat staan. Nu komt ze eerst naar mijn moeder toe om haar te begroeten, dit heeft tot nu toe misschien nogwel de grootste impact gehad. Er is zeker ook wat veranderd bij en voor Sientje omdat ze Norbert heeft ontmoet! Goed, zo kan ik nog wel even doorgaan. Vanaf nu kunnen we alleen maar steunen en zorgen dat het de goede kant op blijft gaan. En daarom de volgende vraag: Mocht Norbert over een maand ofzo in de buurt zijn dan zouden we graag een “vervolgbezoek” aanvragen, dus ligt het op de route en heeft ie een uur over dan is het een heel fijn vooruitzicht voor mijn moeder dat Norbert weer eens komt. Dat houdt haar ook zeker gemotiveerd, en het vertrouwen dat ze er echt niet alleen voor staat. Het is zeker niet de bedoeling dat Norbert dadelijk elke maand wordt verwacht ofzo maar het zou voor nu een goed vooruitzicht zijn. Dan zou je het ook kunnen combineren met een leerling zit ik te denken. Dus daarover zou ik graag nog een reactie krijgen hoe jullie daarover denken.
Heel hartelijk bedankt nogmaals,
Met Diervriendelijke groeten Marc



Beste Norbert
 
Hier nog even een update , met Buddy gaat het steeds beter, loopt erg goed mee,,, alleen met katten etc is het toch nog even oefenen, maar we zijn heel erg blij dat je langs bent gekomen, er is in ieder geval meer rust in en om het huis.
  
Met vriendelijke groet
 
Annick 
P.s. we hebben je tevens aanbevolen bij kennissen van ons.



Hallo Norbert,

Dank voor je nieuwsbrief. Leuke website.

Met Fleur gaat het goed, of misschien beter gezegd met ons.
Balletje gooien, op tijd stoppen, tot rust laten komen en tussendoor af en
toe aan het lijntje, werkt. Het hierkomen gaat sinds dien goed, ook binnen.

Zo zie je maar : dier, maar vooral mens zijn nooit te oud om te leren.



Beste Norbert,
 
De sessie van afgelopen vrijdag is bij ons ingeslagen als een bom maar ook bij Rocky. Ik begin maar bij het belangrijkste Rocky gaat met ons ook met mij gewoon mee naar buiten wel nog niet voor 100 % maar toch wel voor 80 % en het gekke is dat hij ook niet zo gauw meer schrikt, met het luiden van de kerkklok komt hij rustig bij ons zitten. Vanmorgen ging ik naar buiten en kwam er een bus met aanhanger ons de verkeersdrempels geklapt hij deed net of hij niets hoorde en liep gewoon mee. Natuurlijk is nog lang niet alles over dat kan ook niet, maar wat jij voorlopig met Rocky en ons hebt bereikt is werkelijk onvoorstelbaar.
Norbert wij zijn je zeer dankbaar dat toch nog de moeite hebt genomen om te komen ondanks dat het al laat was.
Natuurlijk heeft het hele gesprek bij ons nog lang nagewerkt zelfs ‘s nachts nog, vooral bij mij van doe ik het wel goed. Maar met goede wil en houding lukt dat wel.
 
Ondanks dat we de fetchlijnen nog niet hebben lukt het ons (vooral mij) al heel aardig om met onze lijntjes Rocky goed mee te krijgen en het eerste stuk discipline te lopen. Hij snapt er zelf niets van
dat zie je gewoon aan hem. Het is nu natuurlijk aan ons om hiermee door te gaan en dat hij niet terugvalt naar zijn oude gewoontes.
Het komt nu heel goed uit dat Tonny vanaf nu 3 weken vakantie heeft en ik volgende week voor 2 weken.
 
Mocht je in de buurt zijn of gewoon langs willen komen je bent altijd welkom
 
Met vriendelijke groeten
Frans en Tonny




Norbert vroeg mij het op te schrijven hoe de interventie is verlopen en het vervolg bij deze dus:

De aanvraag bij Norbert kwam op het juiste moment. Mijn pup was dermate anders dan ik gewend was, knettergek, dat ik haar niet meer begreep en geen band met haar had. Zij sprong uitzinnig tegen alles en iedereen op ondanks correcties, waarbij kindjes huilend wegliepen na hun ontmoeting met Bo. Ook trok zij als een bezetene aan de lijn. In huis was er geen contact, zij keek mij niet aan en was continu in beweging. Niemand vond haar eigelijk leuk. De sessie met Norbert was bijzonder verlichtend. Hierdoor zag ik ook weer haar leuke kanten en wist ik weer wanneer zij het moeilijk had met haar drukke gedrag. Buiten lopen had Norbert binnen een enkel rondje alweer goed, ongelooflijk. Ook reageerde zij goed op de witte herder van Norbert, normaal liep zij altijd gaatjes op in contact met andere honden. Ik moet haar beperken door haar continu als zij niet rustig is een minirukje te geven en als het ware een hokje om haar heen te creeren waarbinnen zij rustig moet zijn en waarin het goed is. Met de twee andere honden lopen was wat veel gevraagd binnen deze dag, maar dit is nu al goed gelukt, het blijft een hyperhondje maar ik zie nu ook het puppyachtige in haar. Springen was al geen probleem meer. Zij wordt al rustiger. Het contact blijft wat vreemd maar nu moet ik er wel om lachen als zij weer als een platvis doodstil zit met uitgerekt kopje als zij bij mij staat. Norbert, super bedankt. Het was onze laatste kans.



Hallo Norbert,
Bij deze even een update over dribbel.
We hebben een andere hond gekregen. Het is echt ongelovelijk.
Dribbel kon niet alleen zijn, en als hij los liep liep hij weg.
De dag nadat je weg was hadden we een bbq, en je raad het nooit, maar dribbel heeft de hele avond los gelopen. en hij bleef in de buurt.
We kunnen inmiddels ook even naar de supermarkt. We zijn het nog aan het opbouwen maar dribbel kan steeds iets langer alleen zijn.
Hij is ook gewoon stil als we wegzijn en blijft rustig op zijn kussen liggen. ( een hele opluchting voor de buren, en voor ons).

Dus nogmaals bedankt.

Groetjes Malou en Tim



Hallo Norbert,
 
Zoals beloofd even een update wat betreft Janssen.
 
Ik ben na jouw mailtje weer begonnen met snoepjes en eigenlijk veranderde zijn agressieve gedrag naar alles
en iedereen vrijwel direkt.
 
Ik woon nu ergens waar veel honden zijn en ik ben bijzonder enthousiast over onze vorderingen.
Doordat hij heel snel doorkreeg dat hij met deze riem niet in de gelegenheid is om er vandoor te gaan is
hij na een hele korte tijd gestopt met dat te proberen.
Tot een week of 4 geleden vond hij nog wel dat hij zich even moest laten zien aan de ander, maar nu is
het zelfs zo, dat hij nog maar zelden aandacht aan iets anders geeft. Hij ziet het wel, maar gaat dan
weer verder met wat hij aan het doen was (snuffelen enz.)
Een enkele keer kom ik een hond tegen die blijkbaar wat extra aandacht nodig heeft(volgens Janssen dan wel
te verstaan).
Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik zo mogelijk zorg dat er wat meters afstand tussen de andere hond en
Janssen zijn.
 
Hij  krijgt steeds minder snoepjes om hem af te leiden(is bijna niet meer nodig) en, HIEP HIEP HOERA!! we
lopen sinds een week of 2 zonder muilkorf.

Hij heeft 2 weken in een fijn pension gezeten en daar hebben ze hem, welliswaar met muilkorf, laten spelen
met een teefje. Ik was er erg blij mee dat ze dat wilden doen, het was best wel goed gegaan. 
 
Dus al met al, wij zijn er samen erg tevreden over. Wandelen nu natuurlijk steeds meer ontspannen.
 
Warme groet,
 
Gina



Hallo Norbert,

Wij vonden het een hele belevenis en hebben veel geleerd!!!
Ik had zeker wel het een en ander verwacht maar niet dat wat we gisteravond gehoord en gezien hebben. Geweldig!!!!
We zijn vanochtend samen Pebbels en Juppie gaan uitlaten, wat een verandering al!! (geen hond tegengekomen)
Vanmorgen hoorde Peb iets en direct blaffen. Ik ben voor haar gaan staan, geknipt met de vingers en gesommeerd om op haar plek te gaan liggen. Geen probleem! heerlijk
We gaan ervoor, we zijn ons er van bewust dat het anders moet dat scheelt alles. Het zal best nog wel eens fout gaan, maar daar leren we van.

Groetjes,
Mirjam



Beste Teamleden,
 
Het is al weer enkele weken geleden dat Norbert ons heeft bezocht, dus de hoogste tijd voor een reactie van onze kant.
 
De dagen meteen na het bezoek waren Floris en Midas nog behoorlijk onder de indruk van alles. Ze waren rustig en er werd zowaar naar ons geluisterd als ze naar hun mand werden gestuurd. 
 
Daarna gingen we met vakantie en gelukkig ging ook alles goed. Er werd niet geruzied, wel veel gewandeld aan de nieuwe riem. Dit gaat goed als we beiden met ze wandelen. 1 persoon met 2 honden lukt niet altijd omdat er dan nog wel eens eentje stil wil staan. 
 
Floris heeft geaccepteerd dat hij niet meer de baas over iedereen is. Heel af en toe vergeet hij dat even en gromt naar Midas om zijn plaatsje te verdedigen maar stopt daar mee na een kleine correctie, en laat Midas er dan gewoon bij. Die op zijn beurt er dan ook echt bij komt zitten, dat had hij eerder nooit gedaan.
Als Floris iets overkwam (bijvoorbeeld per ongeluk deur tegen hem aan) gaf hij altijd Midas de schuld en sprong dan grommend bovenop hem. Dit doet hij nu ook niet meer.
 
Midas heeft ook in de gaten dat er iets veranderd is, hij durft meer, is niet meer bang voor Floris, en lijkt zelfs veel vrolijker.
Slapen gaat inmiddels ook probleemloos in de mandjes naast bed.
 
 
Kortom Floris en Midas zijn veel rustiger en verdraagzamer geworden, wat ons natuurlijk ook weer rust geeft.
 
Wij zijn blij dat we jullie hulp hebben ingeroepen, dank je wel!
 
Vriendelijke groeten,
Familie Kersten




Beste Norbert,
 
Zoals afgesproken een bericht over onze hond Lady,
momenteel is dank zij de instrukties van jou onze hond goed
vooruit gegaan.
Het gedrag van Lady is nu haast perfekt te noemen en hebben
tot nu ntoe nog geen last gehad met andere honden.
Als zij gaat spelen op de uitlaat plaats wordt zij aan de riem
gehouden en kan zij ook spelen met haar vriendjes.
Het uitlaten op zijn tijd gaat prima, als wij andere honden tegen
komen doet zij het goed zij zal ook niet naar een andere hond
toegaan en soms probeert zij dan hem/haar te ontwijken.
Als ik haar uitlaat loopt zij naast mij en zal ook geen aanstalten
maken om harder te gaan lopen dus trekt zij ook niet aan de riem.
Als zij trekt aan de riem het gras op weet ik dat zij haar behoefte
moet doen en laat ik de riem iets vieren.
Dit was dan zo'n beetje het resultaat wat we dank zij jou bereikt
hebben en danken jou nogmaals voor de instruktie die jij ons
gegeven heb met als gevolg vooruitgang en een goed resultaat.
Hopende jou enigszins te hebben geinformeerd wens ik jou
namens mij en mijn vrouw een goede voortzetting, en hoop nog
eens iets van jou te horen.
 
Met vriendelijk groet,
Fam. H. Bruggeman




Dit is bo uit almere nu zes maanden na norberts interventie. Het gaat goed met ons. De roedel is gek op haar en wij trainen enthousiast zelf voor apporteertraining zonder les. Zij blijft een energieke hond die altijd overal vooraan wil staan. Zij is een intens blije hond die dag en nacht met een kwispel voor je klaar staat. Dit was haar eerste fazant zonder veel training.
Norbert, nogmaals bedankt dat je haar aan mij hebt willen uitleggen. Wij maken er wat van.
Groeten martine



Het gaat wel goed eigenlijk. Er hebben zich geen grote angstige aanvallen meer voor gedaan. Mocht er aanleiding (storm, regen , onweer) toe zijn dan smoren we het in de kiem en dat werkt goed.
 
Teuntje is langzaam aan het veranderen. Zelfs de vaste hondenbezitters/bos wandelaars die we dagelijks tegen komen valt het op dat ze verandert is. Ze laat zich aanhalen, zit soms op haar gemak in een hele groep honden terwijl de bazen staan te kletsen. Ze loopt prima aan het korte lijntje, ook netjes naast de fiets (ook los op stil weggetje door het bos, zonder verkeer), Gaat braaf in de gang zitten als we de deur uit gaan zodat we haar riempje om kunnen doen. Minder dreutelen in huis.
Hoewel nog wel een prinsesje af en toe, ach en dan moeten wij toch lachen en laten het zo. Wie is perfect!
Kortom het lijkt er op dat ze wat meer ontspannen is en laat harde geluiden makkelijker aan zich voorbij gaan en als ze reageert dan hersteld ze snel
 
Dus wij blijven lekker de baas spelen, zijn af en toe wat streng om de touwtjes weer even aan te trekken en worden  er alle drie gelukkiger van.
Nu oud en nieuw nog goed doorstaan, dat is de grote uitdaging.
 
Het gesprek over toch nog een hondje er bij begint weer op gang te komen. Dus wie weet volgend voorjaar.
 
Dank voor al je adviezen , en als er zich weer iets voordoet roepen we graag je hulp weer in.
 
Groet van Wil, Adriaan en een poot van Teuntje (hoewel, pootje geven kan ze niet)




Norbert asked for an update on Leonie:
 
From the first evening of Norberts visit completely of her own accord she chose to go into her cage and sleep there for an hour or so and this she continues to do every evening to our surprise as we are not sure why she started to do this but figure it must be a good thing as it shows she doesn’t need to be glued to our sides 24/7.
Periodically throughout the day we will not allow her to come onto the couch and this for the most part she accepts easily although every now and again she will still try to creep up the other end. When she is already on the couch she can be a little more stubborn when being told to get down and will push against either myself or my daughter so I find that it works better if I get off and snap my fingers whilst saying ‘down’ but obviously the ideal would be for her to react first time of being told regardless of whether I am sitting or standing so this we will continue to work on.
My daughter is training her regularly with leaving Leonie alone for short periods of time in a room different to the one she is in but this can still only be for very short periods as she still tends to get into a very stressful state. She has been left alone in the house three times since Norberts visit and two of those were successful however one time was not when she pooped!! It was a bit of a surprise as normally she would only pee but accidents happen and we expect some slips ups along the way as this is Leonies biggest problem and understandably will take some time to work out .
Her response to noise comes and goes, right now it is the sound of cars and bikes that send her into a stressful state and from our observation some days she reacts more than others although we can’t quite work out why that is but we ignore or redirect and most of the time, she has calmed herself within minutes although the panting may go on for a little longer.
With other dogs, she has been doing okay although we still generally avoid close contact when possible but will continue with Norberts advice and hope that she can interact/pass by without tension on her or our part.
On the whole though, she seems calmer in herself but more importantly Norbert has helped us have a better understanding of her and what her behavior means so I think we are now calmer and more confident.
 
I have also changed her diet as advised by Norbert and her digestive issues have now been completely resolved which makes us all very happy J
She also had her teeth cleaned and thankfully no major work needed to be done despite her having a couple of broken ones. As per Norberts advice we give her carrots to help keep them clean. At the same time as she was under anesthesia she had a biopsy on a couple of her lumps and everything came back clean…they are just fat lumps so that was a relief. She has also been placed on a course of anti-inflammatory meds for her back leg which she has almost completed. If the pain returns she will go for x-rays to see the extent of any damage but if necessary I will proceed with whatever treatment is required to get her completely healthy and in a pain-free state.
 
We are going to stop with the dog obedience classes for now as she was finding it very stressful which was very noticeable to both the trainer and the other participants. She has stopped listening whilst there and won’t even do the things that she quite willingly does when at home or being walked so I don’t think either she or we are benefitting from it right now. If we get her to the calm state that she needs to be in permanently then it is unlikely I will re-start them as she won’t need them and to be honest before Norbert came I was under the impression that dog obedience classes equals control of your dog but we have learnt her sitting/staying on command is not necessary as long as she is not going beyond the boundaries that we set for her and that she has been doing very well with.
 
Please thank Norbert for us. It was definitely money well spent and I would not hesitate to call him again should we stop making progress or for other issues that may arise along the way with Leonie.
 
Oh and since his visit, she has not nipped my nose at all J
 
Kind regards and many thanks,
 
Angela




Beste Norbert, bedankt voor je advies.
Ik merk dat de hond op zijn plek in huis bij het naderen voorover of laag en
op mijn knieen niet meer gromt of bijt.
In de bench in de auto ben ik nu bezig en heeft wat meer tijd nodig.
Ik merk dat er verbetering is, en ben er blij mee.
Bedankt voor je belangstelling.
Gr. Hans



Ha Norbert,
 
We hanteren jouw regels, en het gaat al een stuk beter. Wij zijn er ook al zekerder door geworden, omdat we Bella beter begrijpen. Dus bijv. in het geval van blaffen en grommen naar kinderen weten we wat we moeten doen.
De hunterlijn gebruiken blijft nog een beetje wennen, maar gaat al een stuk beter. Je ziet echt dat het werkt als je haar heel dicht bij je houdt in voor haar moeilijke situaties.
We zijn er echt constant mee bezig, en krijgen in de meeste gevallen goede medewerking van mensen. Op een enkeling nagelaten, maar dat zal je altijd blijven houden.
Nogmaals dank voor je hulp, en als we vragen hebben weten we je te vinden!
 
Groetjes, Miranda en Astrid



Hallo Norbert,
 
Hierbij een mailing betreffende de voortgang van onze shar-pei Mila.
 
Na jouw bezoek zijn wij hier mee aan de slag gegaan.
We krijgen nu niet dagelijks bezoek maar als er bezoek komt dan handelen we zoals jij geadviseerd had.
Dwz. Als de visite binnen komt, Mila even haar gang laten gaan om niet in de stress te schieten en haar dan na een paar minuten aan te lijnen en haar op die manier dicht bij ons/de visite te houden zonder dat ze alleen maar kan vluchten.
We geven haar dus niet de ruimte om te vluchten en dan blijkt idd dat ze zichzelf herpakt en rustiger wordt. Ze begint te snuffelen, staart gaat weer op de rug, gaat handen likken van de visite en van de week liet ze zichzelf zelfs aaien! Dit ritueel lijkt wel per keer sneller te gaan, dus ze herpakt zich sneller. Wij hopen dat dit doorzet natuurlijk.
 
Wij zien dus een hele duidelijke verbetering hierin! Gelukkig!



Bram kwam als derdehands hond bij ons wonen. De eerste eigenaren gingen scheiden en de twee ex
echtlieden hadden allebei geen zin in Bram. De tweede eigenaar wilde een soort status symbool
maar liever toch maar één die geen aandacht, eten en drinken nodig had. Toen is bram bij ons
gekomen. Mishandeld, wonden en bloeduitstortingen, vermagerd en uitgedroogd. Met veel geduld
en hulp van de dierenarts is Bram weer aardig opgekalefaterd maar toen begonnen ook de
problemen. “Zomaar” uit het niets begon hij uit te vallen naar mens en dier en hij hapte ook echt!
Toch had ik goede hoop dat er op een hondenschool nog wel wat aan gedaan kon worden, niet dus,
en het advies was iemand te zoeken die meer gespecialiseerd was. Toen zijn we terechtgekomen bij
een vrouw die les gaf d.m.v. handgebaren en op haar site las ik toch wel interessante verhalen. Na
een paar maanden trainen merkte ik dat Bram alleen maar vervelender werd en hij had ook maling
aan die handgebaren. Die trainer kon er ook niets meer mee, Bram kreeg de titel ‘agressief’ en de
trainer vond de hond en mij een gevaar voor de samenleving. Einde training en het advies was om
de hond alleen maar in de tuin te laten. Dat was natuurlijk geen optie. We hebben toen een
gedragstest laten doen en hij werd gelukkig 100 procent betrouwbaar getest maar omdat hij veel
had meegemaakt was het gedrag soms onvoorspelbaar. Toch zag ik weer nieuwe mogelijkheden. We
kregen het advies om te gaan trainen bij één van hun hondenscholen hier in de buurt. Het begin zag
er veelbelovend uit, Bram kreeg een gentle leader aangemeten, (hij heeft er ongeveer 10 gehad en
verscheurd) en het werd waarachtig nog gezellig ook! Het was nog lang niet goed maar we gingen
wel vooruit. Tot er nieuwe honden in de hondenklas kwamen, toen begon het hele verhaal van voren
af aan. Wij stonden vaker naast het veld en het was echt niet meer leuk om te trainen. In die tijd
kreeg Bram ook last van de maag, veel braken, geen eetlust, en hij kon ook niet meer goed lopen,
waarschijnlijk van de pijn. Bram werd letterlijk ziek van de trainingen en op advies van de dierenarts
ben ik (tijdelijk) gestopt maar oefende thuis wel heel rustig! Toen is mijn moeder, die bij mij in huis
woonde, heel onverwachts overleden. Dat was vreselijk, zij was ook de enige naar wie Bram heel
goed luisterde. Ze waren echt een team. Er veranderde toen ook veel voor Bram en mij. Ik kon hem
beslist niet meer aan, er kan niemand meer op bezoek komen, gasten worden bij de deur geplet!,en
een wandeling werd een straf. Drama dus!! Toen ik weer eens moest wachten tot middernacht om
Bram uit te laten (rustigste tijd op te lopen) kwam ik op het idee van de hondenfluisteraar! Ik vond
dat Bram en ik nog één keer een kans moesten hebben. Vorige week is Norbert hier thuis geweest,
ongelooflijk, hij kon redelijk normaal naar binnen en gaan zitten. Dat was in ieder geval
veelbelovend, dit komt goed, dacht ik toen meteen. We zijn nu ruim een week verder en het gaat
heel goed. We lopen op normale tijden buiten en als we naar het bos gaan luistert hij veel beter. Als
ik één keer roep komt hij, voorheen keek hij nog niet naar me om. Eigenlijk had hij gewoon maling
aan mij. Ik durf nog niet met een andere groep honden-uitlaters mee te lopen, het vertrouwen in
Bram moet eerst weer wat groeien. In huis gaat het heel erg goed. Bram is gewoon veel rustiger. Hij
is nu alleen als ik naar het werk ben maar hij ligt gewoon heel rustig als ik wegga en als ik thuis kom is
hij ook heel rustig. Bezoek binnenlaten moet ook nog aan gewerkt worden maar we gaan wel vooruit
en dat is al heel wat!! Ons leven is flink op stelten gezet maar nu gaan we weer vooruit kijken. In
oktober hebben mijn zus, Bram en ik een korte vakantie aan zee. Mijn doel is om tegen die tijd lekker
met Bram op een terrasje te kunnen zitten zonder narigheid, dat zou toch mooi zijn hè?
Ik hoop dat ons verhaal mensen kan helpen die ook wanhopig zijn en al veel hebben geprobeerd.
Bram en ik zijn in ieder geval op de goede weg en krijgen weer vertrouwen in elkaar.
Heel hartelijke groet, Gerda en poot van Bram!



Hey Norbert
Zoals belooft een mailtje na ongeveer een maand om te vertellen hoe het nu gaat.
Daar waren jullie dan.
Was zo blij dat ik eindelijk hulp kreeg met Diesel.
Het was super om met jou en Diesel te lopen, heeft het goed resultaat gehad.
Ik kan nu normaal met Diesel Lopen zonder dat ze trekt en alles aanvliegt wat ze tegen komt.
Ik ben hier echt zo onzettend blij mee.
En de verlatingsangst vanwege Hugo is bijna zo goed als weg.
Nadat jij geweest was zijn Hugo en ik een uurtje weggegaan.
De buurvrouw kwam zelfs vragen of we weg waren geweest want ze had de auto niet zien staan en Diesel niet gehoord.
Dus dezelfde dag nadat je geweest was is alles goed gegaan :)
Geen geblaf en gehuil en geen sloopgedrag.
Sinds dien gaat het ook goed als Hugo weggaat.
Ze mag van mij dan 5 min uit het raam kijken en heen en weer lopen maar is ik daarna zeg dat het klaar is word ze rustig en gaat meestal slapen.
Wij zijn samen ook vaker weg geweest en de buurvrouw heeft geen last meer van Diesel gehad en Diesel zelf is een stuk rustiger geworden.
Sinds Diesel en wij hulp hebben gehad van jou gaat het heel goed.
Norbert heel erg bedankt voor alles.
Het leven van ons en Diesel en Jacky is heel erg veranderd sinds dat jij geweest bent en daar zijn we je dank baar voor.
Heel veel liefs en sucses met je werk.
Lizet



Hallo Norbert,
Bij deze even een update over dribbel.
We hebben een andere hond gekregen. Het is echt ongelofelijk.
Dribbel kon niet alleen zijn, en als hij los liep liep hij weg.
De dag nadat je weg was hadden we een bbq, en je raad het nooit, maar dribbel heeft de hele avond los gelopen. en hij bleef in de buurt.
We kunnen inmiddels ook even naar de supermarkt. We zijn het nog aan het opbouwen maar dribbel kan steeds iets langer alleen zijn.
Hij is ook gewoon stil als we wegzijn en blijft rustig op zijn kussen liggen. (een hele opluchting voor de buren, en voor ons).
Dus nogmaals bedankt.
Groetjes Malou en Tim



Hallo Norbert,
Dank voor je bericht!
Met Fleur gaat het goed, of misschien beter gezegd met ons.
Balletje gooien, op tijd stoppen, tot rust laten komen en tussendoor af en
toe aan het lijntje, werkt. Het hierkomen gaat sinds dien goed, ook binnen.
Zo zie je maar : dier, maar vooral mens zijn nooit te oud om te leren.
Groetjes, Ellen en Sjef.



Hoi Norbert, en het team,
Bij deze wil ik jullie graag een update geven over Lana en ons. Ik ben erg blij mee te mogen delen dat we de ergste crisis overwonnen hebben en dat het eigenlijk heel goed gaat nu!!
Ik voeg 2 foto's bij van mijn vader die sinds kort begonnen is met fietsen samen met Lana.
Ook gaan mijn ouders elke week naar hondentraining met haar.
Ik ben enorm gelukkig met deze overwinning en het geeft een hoop rust, het is goed zo!
Nogmaals wil ik jullie allemaal enorm bedanken voor jullie geweldige inzet in de tijden dat wij het niet meer zagen zitten met haar.
Groeten Claudia en familie



Lieve Norbert,
De aanvraag bij jou kwam op het juiste moment. Mijn pup was dermate anders dan ik gewend was, knettergek, dat ik haar niet meer begreep en geen band met haar had. Zij sprong uitzinnig tegen alles en iedereen op ondanks correcties, waarbij kindjes huilend wegliepen na hun ontmoeting met Bo. Ook trok zij als een bezetene aan de lijn. In huis was er geen contact, zij keek mij niet aan en was continu in beweging. Niemand vond haar eigelijk leuk. De sessie met Norbert was bijzonder verlichtend. Hierdoor zag ik ook weer haar leuke kanten en wist ik weer wanneer zij het moeilijk had met haar drukke gedrag. Buiten lopen had Norbert binnen een enkel rondje alweer goed, ongelooflijk. Ook reageerde zij goed op de witte herder van Norbert, normaal liep zij altijd gaatjes (beten) op in contact met andere honden. Ik moet haar beperken door haar continu als zij niet rustig is een minirukje te geven en als het ware een hokje om haar heen te creeren waarbinnen zij rustig mag zijn en waarin het goed is. Met de twee andere honden lopen was wat veel gevraagd binnen deze dag, maar dit is nu al goed gelukt, het blijft een hyperhondje maar ik zie nu ook eindelijk het leuke puppyachtige in haar. Springen is ook geen probleem meer. Zij wordt al rustiger. Het contact blijft wat vreemd maar nu moet ik er wel om lachen als zij weer als een platvis doodstil zit met uitgerekt kopje als zij bij mij staat. Norbert, super bedankt. Het was onze laatste kans.
Martine



Gisteren kwam Norbert, de Nederlandse hondenfluisteraar, bij ons op bezoek. Er is een hele tijd
overheen gegaan voordat ik zover was om hem om hulp te vragen.
Ik ben namelijk een ervaren hondenbezitter en dacht het wel alleen af te kunnen. Niet dus….

Opgegroeid met honden en samen sinds jaren trotse hondenbezitters hebben mijn man en ik
momenteel 3 honden. De oudste van 12 is een zwerver uit Frankrijk. Getraumatiseerde hond die we
als maatje voor onze rottweiler in huis hebben genomen en die na 2 jaar een goede sociale hond
is geworden. De 2e is een zwerver van 5 jaar uit Syrië. Wij waren op zoek naar een 2e hond nadat
de rottweiler was overleden. Van deze hond wisten we dat het een moeizaam proces zou gaan
worden. Zij is als pup in brand gestoken geweest en opgevangen door een mevr met allerlei goede
bedoelingen, maar die geen honden gewend was. Mevr moest werken en hondje werd aan een trap
gebonden en had 2 vierkante meter om te bewegen. We moesten haar leren weer hond te zijn toen
we haar overnamen. Een heel proces dat slechts langzaam verbeterde. Thuis als ze alleen is met
ons gezin is het een leuke aanhankelijke hond geworden. Ze loopt keurig aan de riem en kent alle
commando’s op haar duimpje. Daarna kwamen we nog een pup tegen, inmiddels 3 jaar oud die bij
ons op straat woonde. Als pup zijnde werd ze nog geliefkoosd door de Syrische bevolking. Toen ze
echter groter werd vonden de omwoners haar niet meer zo leuk en hebben wij haar in huis gehaald.
Het is een echte “suffie”, volgt in alles de andere 2 en vindt het allemaal prima als ze maar haar natje
en droogje krijgt.

Terug in Nederland bleek toch dat 3 middelgrote honden wel heel veel is. Als je daarbij een hond
heb die niet sociaal gedrag vertoont wordt het extra moeilijk. Ik ging bepaalde tijden met lopen
vermijden, bepaalde mensen en honden ging ik ook vermijden. Niet echt ontspannen de honden
uitlaten dus.
Het gaat om de 2e hond. Zij vindt andere honden maar niets en mensen zijn ook niet te vertrouwen
in haar ogen. Ik had zo gehoopt dat ze in Nederland ander gedrag zou gaan vertonen, omdat
Nederland een hondvriendelijk land is tegenstelling tot haar geboorteland.
Deze hond blijft echter heel nerveus en staat het niet toe dat mensen haar aankijken en tegen haar
praten. Laat staan aanraken…. Als ze los loopt gaat het redelijk goed met andere honden en mensen.
Ze loopt er dan met een grote boog omheen. Aan de riem kan ze echter niet ontwijken en gaat dan
tot de aanval over. In ieder geval… ze doet alsof ze wil gaan aanvallen. Ze trekt haar lip op, gromt
en doet een uitval. Bange onderdanige honden zijn helemaal haar prooi. Sommige mensen (en dat
zijn er maar heel weinig) zijn niet bang voor dit gedrag en benaderen haar gewoon. Het wonder
geschiedt dan… Ze laat zich aanhalen.
Enfin, het lukte me niet, ondanks de programma’s en boeken van de wereldberoemde Mexicaanse
hondenfluisteraar César Milan, om deze hond normaal aanvaardbaar gedrag in Nederland aan te
leren. Heel frustrerend voor me….

En toen kwam Norbert. De eerste persoon die in mijn ogen vrij normaal binnen mocht komen. De
allereerste die buiten mijn man en mij om zijn hand niet terugtrok als onze hond een uitval deed.
Geweldig om te zien hoe anders ze dan reageert.
Onze hond was onder de indruk, maar gaf zich nog niet over. Norbert is 3 uur gebleven en we
hebben gewandeld. De riem die Norbert gebuikt is geweldig. Ik die er altijd van overtuigd was dat de
slipketting het beste is, loop nu met veel plezier met de hunterriem. Heb haar goed onder controle zo
en hoef maar kleine correctietikjes te geven.
Norbert is gestart met de hond te leren kennen. Waarom geeft ze de signalen af die ze geeft?
Uiteindelijk kwam het naar boven en kon hij goed aan de gang. Blijkt dat ze best goed kan acteren
(Norbert noemt haar een Angelina Jolie). Ze denkt zelf heel groot te zijn met een klein hartje en
schat mensen en dieren in. Ben jij er zo één die ik kan overrulen en de baas over kan spelen. Prima,
dan doe ik dat. Hou rekening met mij!!! Verder zoekt ze regelmatig steun bij de andere 2 honden
en bij mij. Ze moet leren het zelf te regelen! Maar in principe hoeft ze niet zo nodig de leider over
de andere honden te zijn, wij hebben haar min of meer in die rol geaccepteerd door haar gedrag

verkeerd te interpreteren. Ze ziet ons echt wel als de roedelleider maar vraagt alleen meer sturing.
Na 2 uur liep onze “agressieve” hond met afgewend hoofd langs andere honden en in een
onbewaakt ogenblik liet ze zich aaien door een wildvreemde. Heel ontroerend om te zien. Op het
laatst kwam er toch nog even een clash met onze oppashond. Ik wilde graag dat Norbert onze hond
bij die hond samen bracht. Onze oppashond is nogal onderdanig en jawel die van ons wilde toch
nog even laten zien dat ze nog een restje oude ik in zich had en greep die hond. Norbert heeft een
mentaal gevecht met haar gevoerd en uiteindelijk gaf ze zich helemaal over.

Ik heb nu zoveel meer vertrouwen om te gaan lopen met mijn roedel. Ik weet dat het kan en zie
geen problemen meer op voorhand. Natuurlijk gaat het niet zo voorbeeldig als bij Norbert, maar
vanochtend was het heerlijk om te merken dat ze uiteindelijk toch voorbij een stel honden liep
zonder uit te vallen en zelfs met afgewende kop.
Ik ben blij dat ik mijn trots aan de kant heb gezet en hulp heb gevraagd aan Norbert. Nu heb ik weer
de ruimte om trots te zijn op mijn honden en voel ik me weer zeker van mezelf als ik met mijn roedel
loop!!!!!
Norbert bedankt!



Hallo Norbert,
 
Ik had beloofd je op de hoogte te houden van Ochi haar vorderingen. Het gaat erg goed, ze loopt keurig mee en heeft niet meer de neiging om haar neus alle kanten op te steken . Gisteren speciaal langs een 4tal boerderijen gelopen waarvan wij weten dat daar aardig wat “blaffende en grommende ” honden altijd in de tuin zitten die hun erf erg goed bewaken en echt zonder problemen zo strak langs het hek kunnen lopen en ze reageerde er niet op. Heb maar 1x even spanning op de lijn moeten zetten en daarna niet meer. Alsof ze nooit anders heeft gedaanJ
 
Grappige is dat als je zo zelfverzekerd doorloopt ook de honden aan de andere kant van het  hek in een keer iets hebben van” wat krijgen wij nou, ze kijken niet op of om naar ons” en erg snel stil zijn en dan alleen maar nog nieuwsgierig meelopen met je.
Toen wij bijna thuis waren kwam de solex club voorbij met zo,n 20 solexen en ook dat ging goed. Gewoon doorgelopen, ze had het hier wel iets moeilijker mee maar is toch gewoon naast me meegelopen met haar kop vooruit.
 
Viaduct blijft nog wel moeilijk , maar ik zie wel iedere dag iets verbetering en ja eindelijk een trein die langs kwam toen wij net bij het spoor waren . Ze wilde iets achteruit maar dat mocht niet van mij en dat was dat, verder deed ze niet echt raar en bleef daarna braaf wachten totdat wij het spoor weer over konden en gelijk natuurlijk wat auto’s , maar ja de baas loopt door dus dan zal het wel goed zijn J
 
In ieder geval zijn wij heel erg blij dat er nu iemand is geweest die de hond echt begrijpt en ons heeft kunnen leren hoe je het probleem op kan lossen. En dat  na 4 andere gedragstherapeuten, waarvan 1 er geeneens aan wilde beginnen.
 
Onze dank is groot dat je gekomen bent.

Ik vond het ook een zeer prettige en fascinerende sessie. Ongelooflijk hoe je met ’simpele’ trucs het gedrag van je hond drastisch kunt veranderen (eigenlijk verander je je eigen gedrag, maar goed, we houden het bij de hond…). Caresse

Eerst een korte beschrijving van Prince.
Vanaf het moment dat hij 5 á 6 weken oud was en zich lekker in mijn armen nestelde (tijdens het kijken bij de kennel) is het een onwijs lieve hond (hij is nu bijna 2).
In huis is het een onwijs rustige hond. Tot dat je hem aanlijnt en gaat wandelen met hem.
Tijdens het wandelen een andere hond tegen komen (ook al was het op een paar meter afstand) was geen doen.
Prince viel uit aan de riem en had oog- en oorkleppen op (hij zag of hoorde me niet meer).

Na van alles te hebben geprobeerd: hulp van de eigenaar van het trainingscentrum, een prikband (zo'n ijzeren), een halti en een e-collar (dogtra band)
heb ik contact gezocht via internet met Norbert.

Na in huis even te hebben gesproken, hebben we Prince de riem om gedaan en zijn naar buiten gelopen.
Op de hoek van het huis kregen we gelijk de vuurdoop: we kwamen honden tegen.
Toen Norbert de riem overnam om mij duidelijk uit te leggen en te laten zien wat hij deed als correctie kwamen we een aantal honden tegen.
Ik zag het al helemaal gebeuren dat Prince weer voluit zou uitvallen, maar Norbert gaf een aantal kleine correctie een Prince liep aardig kalm door.
Het ging nog niet helemaal van een leien dakje, maar dat hij zo kalm zou doorlopen als hij deed liet mijn mond bijna open vallen van verbazing.
Ik kende mijn eigen hond niet meer op die manier (alleen toen hij nog pup en nog niet zo groot en sterk was).

Maar... toen moest ik het natuurlijk zelf doen.
Mijn eerste verbazing was dat hij netjes naast me bleef lopen en niet heen en weer liep en overal liep te snuffelen.
Mijn allergrootste verbazing kwam toen er een hond aan de overkant van de straat liep en Prince rustig bleef.

Vlak bij mijn huis bleven we op een pleintje staan om er een paar buurhonden bij te halen, om even goed te oefenen.
één hondje ervan blaft nogal aardig naar andere honden, dus elkaar passeren ging niet in één keer helemaal goed.
Maar Prince zat qua intensiteit niet meet op een 8, maar zat eerder rond een 4 of 5, dus daar zat al erg veel verbetering in.
Op een gegeven moment liepen we met 4 buurhonden langs elkaar.
Ik liep daar met een hond die niet meer zo intensief uitviel naar de andere honden. Waar ik nog steeds erg verbaasd over ben, maar erg blij mee ben.
Er is nog wel iets werk aan de winkel voor mij, maar dat doe ik graag.
Ik verheug me erop om weer echt grote rondes door de buurt te lopen, in plaats van een erg klein rondje om maar zo weinig mogelijk honden tegen te komen.
Prince kan vooruit kijken op een toekomst van veel en grote rondes lopen, want dat heb ik toch wel gemist.

Groetjes Ryanne



Je was in de stromende regen bij ons, om ons te helpen met het vervelende gedrag van onze bullterriër Bink.
Trouw met het knoopje in de riem ;-) zijn we dagelijks met haar aan de wandel.
We gebruiken de handelingen die je ons hebt geadviseerd (kop omhoog houden, pas versnellen en vooral in de verte kijken en niet naar de hond)
en het passeren van andere honden gaat nu in 95% van de keren goed!
Wij zijn reuze opgelucht.
We zetten dit dapper voort, en als het goed blijft gaan, kunnen we misschien eens een stapje verder.
In huis behandelen we haar meer als 'hond'.

Nogmaals ontzettend bedankt voor je advies, en hartelijke groeten uit mooi Amsterdam,
Mirjam, Ronald en Bink


Wat een geweldige dag !!! Ik kan ’t… baasje zijn en me vrij voelen, ook niet zo onzeker .
Vroeg wakker… eruit met SIS langs Zee wandelen. Helemaal alleen op het strand, WAUW wat kan ze
rennen met de bal . ( lekker gek doen samen )
zonder make up

Ben ernstig dominant… hi hi het werkt, laat ze niet ver van mij af gaan. En een paar opdrachten, ze
taalt niet naar andere honden. Ook omdat ik het voor ben , Norbert bedankt.
Het kwartje valt !!! eigenlijk valt alles op zijn plaats, durfde ook van avond naar restaurantje.
Eerst een zeehondje gekocht voor Sis ,en een dia bolo voor me zelf.

Biertje buiten, ze blijft rustig liggen ondanks de harde wind en rare geluiden. Met twee dames
gepraat, ze hadden een Goldie van 11 jaar. Durf ik wel of niet naar binnen om wat te eten, de laatste
keer dat Sis mee ging was een ramp.

Nu kreeg ze ook de bibbers van een geluid, DUIDELIJK Nee en down ( liggen ) zowaar ze doet het. Wel
met Dolly de Zeehond… ik zeg niets meer, ruim een uur gezeten.
Het word zo donker, de straat waar ik in een huisje huur is slecht verlicht. Ook ver van de winkeltjes,
dus een fiets gehuurd.

Eerst nog een flinke wandeling langs Zee, kwam weer een hond tegen een Flat coat.
Doorlopen Sissel , zo… dat gaat prima en daar word je vrolijk van . Dat is goed te merken ze is door
het dolle heen.
Hup naar de fiets, ze lijkt wel een Husky met haar tuig aan en moet haar flink af remmen.

Thuis gaat ze me uit testen met alles wat niet mag, pakt dingen van tafel, even de WC rol door de
kamer. Ben er klaar mee… op je plaats. Nu ik dit schrijf komt ze zachtjes aan geslopen, naast mij
liggen, valt in een diepe slaap!!! Het schaap………….

23.00 uur een snelle plas , Brrr wat is het hier donker. Wat brokjes verstoppen, en ja hoor even
nog een doos slopen. Ook nog stiekem op de bank even niet luisteren, laat ze maar even haar gang
gaan!!! Ze deed het prima vandaag ik ook .



ik ben Angela Breeschoten en woon in griekenland kreta
op je website vroeg om mensen te laten hoe gaat met de honden die je geholpen heb
dat doe ik met alle plezier en geeft mij meteen de gelegenheid om je heel erg te bedanken
ik heb je een jaar geleden gemaild over mijn hond die vergiftigd was en blind was geworden
ik weet niet of je dat nog herinderd
het gaat heel goed met hem
zijn zicht is groot deel terug alleen met dieptes heeft hij  wat moeite
en als hij in een vreemde omgevening is onzeker
verder wat we toen niet wisten is dat hij ook een hersenbeschadinging aan heeft  overgehouden
hij is nu een pup in een grote hond lichaam
hij ondekt elke dag een nieuwe wereld alles is interesant
alles wat hij ziet wil hij mee spelen
hij heeft alles op nieuw moeten leren
mischien vind je vreemd dat ik schreef dat het heel goed met hem hem gaat
maar ik ben blij dat  hij er zo uit is gekomen
had ik een jaar geleden niet kunnen dromen
heel verschil van verlamde blinde  hond naar een hond die vrolijk speelt en lol heel in zijn leven
toen ik je vorig jaar schreef zat ik  doorheen
maar door je mail kreeg ik weer hoop en je heb door een simpel mailtje er doorheen gehaald
heel erg bedankt !!



Lucky is een Newfoundlander van 22 maanden en ze was de eerstgeborene en de kleinste uit het nest. Haar moeder ging 2 dagen na de bevalling dood en gelukkig wilde de omahond het zogen overnemen. Alleen Lucky verstootte ze en wel door haar niet te laten drinken, ze stond op en toen de puppies wat groter waren, liep ze gewoon weg als Lucky kwam om te drinken.

In het begin maakte Lucky vreemde geluiden bij het drinken (flesje) en omdat de fokker dacht dat ze iets mankeerde zijn ze verschillende malen naar de dierenarts geweest. Maar er leek niets aan de hand te zijn.

Toen wij Lucky met 8 weken kregen, was ze erg druk en wilde ze voor eigenlijk bijna niet lopen, stukje lopen, zitten, stukje lopen zitten. Eigenlijk heeft ze nooit goed gelopen (diverse malen bij de dierenarts geweest, maar er was niets lichamelijks aan de hand) tot ongeveer 3 maanden terug, toen begon ze een stuk beter met mijn man te lopen en maar met mij werd het nog minder dan het eigenlijk al was. Tot ze op een gegeven ogenblik niet eens de deur uit wilde en als ze dat wel deed, dan bleef ze voor op de stoep zitten. Lukte het wel een stukje te lopen, dan wilde ze ineens niet meer lopen en was met geen mogelijkheid voor of achteruit te krijgen (eerst nog wel de weg terug, maar ook dat lukte soms niet eens). Het zal wel een leuk gezicht zijn geweest zo'n liggende grote hond en ik maar proberen te lopen, koekjes, kaas, brood. Ze leek wel een eend of Klein Duimpje, niets hielp, lieve woordjes, stevige woorden, niks zeggen en iets lekkers.  Echt van alles geprobeerd, maar niets hielp.

En toen kwam Norbert. Het was vrijdag ruim 2 weken geleden en ik was zo benieuwd en kon eigenlijk niet geloven, dat Lucky nu wel met me mee zou lopen. Het leek wel of Norbert behangen was met koekjes, ze week niet van zijn zijde en was helemaal weg van hem.

Natuurlijk wilde ze niet met me mee, maar omdat Norbert er was ging ze wel. We gingen lopen en Norbert wees me op allerlei dingen, heel rustig en stil en we hebben gelopen, zoals we nog nooit gelopen hadden, wel 2 keer zo lang als haar grootste ronde ooit! En het ging goed, eerst liep Norbert mee, maar al gauw liet hij het ons zelf doen. We zijn nu ruim 2 weken verder en het gaat nog steeds goed, ook de riem bevalt prima.  Heel erg bedankt en de groetjes van Trudy en een knuffel van Lucky.



ruim 4 weken is Norbert voor t eerst bij ons geweest ,na een noodmail van onze zoon Niels,over onze 2 jarige gordon setter ziva
we hebben haar met 5 maanden gehaald,en zij bleek zeer angstig te zijn,had nog nooit iets meegemaakt in haar leventje,na heel veel geduld,liefde,trainingen,gedragstherapeuten,medicatie,was ze wel zover dat ze bij ons thuis aardig op haar gemak was,maar op straat was het 1 groot drama,honden,fietsers,mensen ,kinderen,alles was een bedreiging  en ze viel er ook naar uit.
onze angst om met haar te lopen werd groter en groter,en hadden haar ook niet meer in bedwang
na het zoveelste voorval , nu met een andere hond waren we op,en besloten met heel veel pijn ,verdriet om haar in te laten slapen.....
tot die ene mail !
binnen 4 dagen stond Norbert op de stoep,en het was niet te bevatten,binnen een paar minuten,was ze een heel andere hond op straat,hij heeft ons doen inzien dat wij haar moeten beschermen,dat gevoel dragen we nu op haar over en ze pakt t zo goed op!
ze kijkt niet meer naar mensen,fietsers kinderen,het is een heel ander hondje,en wij lopen met vertrouwen buiten,zo super !
gisteren is Norbert nog een keer geweest,we hebben nog een gordon,bohdi,11 maanden oud
hij trekt vreselijk aan de lijn,en wil achter auto`s aan,verder is t een erg blije jonge hond
Norbert heeft m meegenomen,en vond dat we hem zijn vrolijkheid niet mogen ontnemen,door met hem te vechten aan de lijn, daarop hij heeft op een simpele manier laten zien hoe t wel kan,bohdi loopt nu keurig naast ons en geniet er van,wij dus ook!
en t mooiste .... met zn vieren wandelen,was nog nooit gebeurd,en jawel gister liepen we met onze gordons trots te wandelen ,over t dorp,echt zo fijn !
kan nog uren doorgaan,over alle tips en vooral over wat Norbert ook duidelijk maakt over jezelf,maar dan word het wel heel erg lang!
na een soepje,broodje,knuffel voor de honden,ging Norbert weg,en hij heeft alle vertrouwen dat het alleen nog maar beter kan gaan!
Norbert we zijn er erg gelukkig mee,heel erg bedankt
groetjes,mike,ardi,niels en sjoerd
ziva,bohdi



„ Probleem met je hond? Haal NORBERT erbij!!!!!!!!
Norbert is een week geleden bij ons geweest en ik ben sindsdien zo blij dat ik bijna zweef.
Wij hebben 6 jaar geleden een toen acht maanden oude niet opgevoede, puberende Rottweiler
“gered”. Anders was hij waarschijnlijk in het asiel belandt.
Behalve niet opgevoed was hij ook niet gesocialiseerd omdat hij op een boerderij achter in het
land opgroeide.
Dus maar even een hond redden viel niet mee. Tenminste niet met DJ. ( of met ons ? )
We hebben met DJ in twee verschillende hondenscholen een basis- en vervolg cursus
gevolgd, waren in Duitsland bij een hondentrainer, ik heb me scheel gekeken aan Cesar
Milan en liep nog met een blaffende kangoeroe op straat.
Zonder Halti was DJ niet te houden en hij flipte bij bijna elke hond of auto die we
tegenkwamen.
Ik werd door bijna iedereen voor gek verklaart, toen ik vertelde dat ik hondenfluisteraar.nl
ontdekt had en nog een poging wilde wagen.
Iedereen was het erover eens dat DJ een kronkel in zijn kop heeft en nooit meer veranderd.
En toen kwam Norbert!
Ik was “doodsbang” dat het weer niet werkt, DJ echt voor gek verklaard wordt en ik nog een
keer geld over de balk gooi.
MAAR NEE, HOOR!!!!!!!
Ik voelde me voor het eerst persoonlijk serieus genomen met onze problemen,
Norbert heeft DJ “even“ duidelijk gemaakt wat er eigenlijk van hem verwacht wordt,
en mij zo laten zien dat DJ wel normaal kan doen.
Dat leek naar 6 jaar al bijna een wonder voor mij. Jammer dat de oplossing bij ons 6 jaar
duurde, maar ook dan is het echt niet te laat!!!!!!!
Ik moet nog wel dagelijks oefenen niet in 6 jaar oude gewoontes te blijven hangen, maar dat
is voor mij moeilijker dan voor DJ.
En ja het is niet goedkoop, maar het is het echt waard!!!!!
En Norbert ziet er in echt ook nog leuker uit dan op de foto op de website. :)

Groetjes, Andrea John en DJ uit Kamerik „



„ Wauw, weet niet zo goed te beginnen.
Ben heel blij met wat Norbert vertelde, heb ook gelijk daarna opgeschreven wat ik moet doen !!! ( en vooral niet )
Zijn uitleg is zo goed te begrijpen, ook wat de moeder hond doet om te corrigeren.
De voorbeelden, wacht tot ze rustig is, blaffen, Ik zei wel nee, maar gaf ook commando zit.
Heb zo veel honden gehad, wel altijd gevonden of gebracht. Dus bij mij kon het altijd beter als waar ze vandaan kwamen, denk ik.
Bij Sis  (had hoop ik ) ook een schuld gevoel wat er is gebeurd met vuurwerk.
Moest wel even alle info goed overdenken...terug kijken naar mij zelf . Ook jij hebt me wakker geschud.
Deze dag vergeet ik nooit meer !!! Heeel veel dank...
En ik hou je op de hoogte
 
Dorrie Chris & Sissel Indy „



even een update,over ziva en natuurlijk ook bohdi
als eerste lopen we met vertrouwen buiten,zijn niet meer bang om iets of iemand tegen de komen,dat is al de eerste winst
ze heeft wel weer de neiging om te gaan trekken,dus is het wandelen best zwaar,door het steeds corrigeren
mensen kijkt ze eigenlijk niet meer naar om,wel andere honden,die blijft ze erg spannend vinden
we zijn iig weer blij met haar,en zijn blij dat ze er nog is!



„ Beste Norbert,
Hier al heel snel een berichtje uit Nigtevecht, wat je ook mag plaatsen op je site.
Nadat je weg bent gegaan s, avonds betijds Roxanne uit gelaten , ging heel goed, was voor mij een hele verademing, en voelde me ook heel relaxt, dat voelde Roxanne ook , weet ik zeker , na enkele correcties , doormiddel van een klein rukje aan de lijn , volgde ze mij aan m,n knieen zonder enige spanning op de lijn, die lijn is zeker een aanrader voor elke honden bezitter.
Vandaag uitgelaten bij de weilanden , en waar ik altijd het probleem had met de paarden, koeien en schapen , ook weer na enkele correcties , weer hartstikke goed ,heb haar op de terug weg zelfs los laten lopen , ze keek wel maar bleef aan de voet totdat ik het commando gaf dat ze mocht gaan.
Ook kwamen we we een hond tegen , deze liep los zonder eigenaar, kwam van de boerderij, Roxanne gaf tegengas maar na enkele momenten mocht deze reu aan haar ruiken ,en ze bleef heel rustig, eigenlijk had ik haar los willen laten om te spelen, maar had toch nog een beetje angst, ben nog een paar keer heen en weer gelopen , terwijl de reu bij haar liep en dat ging goed , ik ben zo trots op haar , het vertrouwen van mijn kant naar Roxanne is er weer, ze heeft sinds Zaterdag een eigen plek, een grote hondenmand met kussen , ik heb haar maar 2 keer van de bank gestuurd , zoals jij had voorgedaan, dus niet met luide stem maar zachtjes met de hand , resultaat; nu ligt ze ook na het s, avonds uitlaten, heerlijk te meuren, en te snurken.
Ik kan je niet genoeg bedanken , voor wat je voor ons , maar vooral voor Roxanne betekend , die is er vlgs mij ook veel gelukkiger van geworden is .
verder hou ik jullie op de hoogte.
Met veel groeten,
Jan , Arie en ROXANNE. „



Ik wilde even laten weten hoe het met Noad is gegaan de afgelopen tijd, en het gaat eigenlijk best goed met hem.
En ik kan ook merken dat ik anders ben geworden.
We komen regelmatig honden tegen en dat gaat negen van de tien keer zonder dat noad tekeer gaat.
En het heeft mij ook goed gedaan dat Noad niet agressief is maar dat het angst is.
Nogmaals BEDANKT voor alles!!!!!!! C. van Kuijck Dalmatier



“Hij komt rustig en kundig over en dat voelt de hond ook zeker. Norbert neemt de tijd voor je en onderweg kwamen we iemand tegen die ook problemen met de hond hond had en daar neemt hij dan ook even de tijd voor. Hieruit blijkt ook zijn liefde voor honden... ...maar we hebben nu veel meer duidelijkheid wat we moeten doen en dat we een geweldige hond hebben die nog veranderen kan. Monique Koebrugge, Hond: Bobbi

Hier gaat het goed, het is ongelofelijk!! Mike heeft overdag de riem al niet meer om, hij slaat 80% minder aan dan voorheen en als hij aanslaat dan is het in de lage toon en is het goed te corrigeren. Met het eten ligt hij netjes op zijn plaats en komt niet meer op de bank of stoel. Het eten krijgt hij nu op gezette tijden en dan gaat hij netjes zitten en met oogcontact krijgt hij zijn bak. M. Heezen Bouvier



Mijn man is ook super enthousiast!
Hij had hetzelfde als ik; bij Ceasar Millan laten ze op tv zien hoeveel tijd een oefening duurt voordat de hond het oppikt.
Dat is veelal erg kort. Maar het klopt wel; het gaat echt heel snel. Nooit gedacht.
Ik kan met Tommie goed lopen, hij trekt niet meer AAN DE LIJN. Het blaffen is ook een heel stuk minder.
Hij mag niet meer op de bank, dat is goed te doen.
S ‘Avonds wil hij op bed, maar moet van mij in zijn mand.
Hij doet het met enige tegenzin, maar gaat wel in zijn mand.
Wat het meeste opvalt is dat de oren mooi rechtop staan, in huis maar ook met lopen.
Het is net of hij gelukkiger wordt.
Wij willen jou heel erg bedanken voor deze les; dit is met geen goud te betalen.Wij hebben weer een lieve hond.
Wij houden vol. Els Boomer



Beste Norbert,
Gister en vanochtend heb ik met Daan door het park gelopen en ben honden tegengekomen, zonder dat hij ergerlijk begon te blaffen! Een kleine correctie was meteen afdoende!
Zelf sta ik er paf van en kan het haast niet geloven..!Vanochtend was er een hond die in het park aan de overkant met zijn baasje liep en alsmaar blafte tegen Daan. Na 1 keer blaffen en een kleine correctie was Daan stil. De baas van die hond keek mij zo vreemd aan, alsof hij wilde zeggen, wat is hier gebeurd.  Heel veel dank voor de prettige en duidelijke instructies. B Wosten, Daan de Teckel



Onze Basset Fauve de Bretagne Sofie is een lieve, gehoorzame, slimme, rustige en ietwat ondeugende hond. Niet echt een klusje voor Norbert zou je denken. Toch heeft ze een onhebbelijke gewoonte en dat is poep eten (alles behalve paardenpoep), snaaien, snacken, schransen, hoe meer hoe liever. We dachten in de loop der jaren zelf alles geprobeerd te hebben om haar dit af te leren, zonder enig succes. Alle zogenaamde deskundigen vertelden ons bovendien dat het onbegonnen werk is om een hond die dit eenmaal doet, deze smerig gewoonte af te leren. 
Dus niet: We gaven haar gisteren een half uurtje met Norbert mee, hij had "een goed gesprek" met haar tussen de hopen die langs de dijk liggen en toen wij daar na verloop van tijd aankwamen zagen we een hond die ineens de voorheen onweerstaanbaar lekker hapjes negeerde. Geen obsessief gesnuffel, maar met opgeheven kop en rustig kuierend tussen de hopen door. Norbert gaf ons tips om dit gedrag te stimuleren en blijvend te verbeteren en vandaag was het weer een genot om met Sofie te gaan lopen. We houden haar voorlopig nog een tijdje aan de riem maar hopelijk kan ze snel weer los, lekker rennen en genieten in de Biesbosch, zonder dat ze zich tonnetje rond vreet. Er is niets simpels aan wat Norbert doet, wel hard werken, passie en een bijzondere gave. 
We zijn hem erg dankbaar voor zijn hulp. Marieke, Dordrecht



pijlkl